โรคพาร์กินสัน (Parkinson's Disease)
โรคทางระบบประสาทที่ลุกลามอย่างช้าๆ ซึ่งส่งผลกระทบต่อการเคลื่อนไหวและการทำงานของระบบประสาทอัตโนมัติ
โรคพาร์กินสันเกิดจากการสูญเสียเซลล์สมองที่สร้างสารโดปามีน แม้จะเป็นที่รู้จักจากอาการสั่น แต่โรคนี้ยังส่งผลกระทบต่อระบบประสาทอัตโนมัติที่ควบคุมกระเพาะปัสสาวะและลำไส้อีกด้วย
อาการท้องผูกเรื้อรังมักเป็นหนึ่งในสัญญาณแรกเริ่ม หลายปีก่อนที่จะปรากฏอาการทางระบบสั่งการเคลื่อนไหว นอกจากนี้ อาการปวดปัสสาวะอย่างรุนแรงในตอนกลางคืนก็พบได้บ่อยเช่นกัน
ข้อมูลเพิ่มเติม
โรคที่ทำให้การเคลื่อนไหวช้าลง และอาจรบกวนการทำงานของกระเพาะปัสสาวะและลำไส้
คำจำกัดความ
โรคพาร์กินสันเกิดจากการสูญเสียเซลล์ประสาทที่สร้างสารโดปามีนอย่างต่อเนื่อง นอกเหนือจากอาการสั่นและเคลื่อนไหวช้าแล้ว บ่อยครั้งยังส่งผลกระทบต่อกระเพาะปัสสาวะ (ปัสสาวะกะทันหัน, ปัสสาวะบ่อย) และลำไส้ (ท้องผูก)
สาเหตุ
การขาดโดปามีนจะขัดขวางการควบคุมกระเพาะปัสสาวะของสมอง ส่งผลให้กระเพาะปัสสาวะหดตัวโดยไม่คาดคิด
การวินิจฉัย
- การวินิจฉัยทางคลินิก: อาการสั่นขณะพัก ความตึงเกร็ง และการเคลื่อนไหวช้า
- การสร้างภาพสมองเฉพาะทางในบางกรณี
การรักษา
การรักษาด้วยยากลุ่มโดปามีน และการกระตุ้นสมองส่วนลึกสำหรับผู้ป่วยบางราย สำหรับกระเพาะปัสสาวะ จะใช้ยาที่ได้รับการเลือกสรรอย่างเหมาะสม การฟื้นฟูสมรรถภาพ และการจัดเตรียมทางเข้าห้องน้ำให้สะดวกต่อการใช้งาน โดยแพทย์ประสาทวิทยาและแพทย์ระบบทางเดินปัสสาวะจะประสานงานร่วมกันในการติดตามผล
โรคพาร์กินสันทำให้การเคลื่อนไหวช้าลง การเดินไปเข้าห้องน้ำให้ทันเวลาจึงกลายเป็นเรื่องยาก กางเกงซึมซับ Flexi ซึ่งดึงลงได้ง่าย เหมาะสำหรับผู้ที่ยังเคลื่อนไหวได้สะดวก ส่วนผ้าอ้อมแบบเทปกาว Combi จะใช้งานได้สะดวกกว่าเมื่อมีญาติคอยช่วยเหลือ
เนื้อหาเพื่อการศึกษาที่เขียนขึ้นสำหรับครอบครัวและผู้ดูแล เนื้อหานี้ไม่สามารถทดแทนการปรึกษาแพทย์ได้: แพทย์ พยาบาลเฉพาะทางด้านการควบคุมการขับถ่าย หรือนักกายภาพบำบัด จะเป็นผู้วินิจฉัยและเลือกวิธีการรักษาที่เหมาะสม
ผู้ช่วยดูแล