คลังข้อมูลทางคลินิก · ภาวะเกี่ยวกับลำไส้

อาการท้องผูกเรื้อรัง

ศัตรูเงียบของกล้ามเนื้ออุ้งเชิงกราน

อาการท้องผูกเป็นเรื่องที่พบได้บ่อยมาก คือการขับถ่ายไม่บ่อยหรือถ่ายยาก การเบ่งอุจจาระซ้ำ ๆ จะส่งแรงดันลงด้านล่างซึ่งทำให้เส้นประสาทพูเดนดัล (pudendal nerve) ยืดขยายออก

เมื่อเวลาผ่านไปหลายปี การยืดขยายนี้อาจทำให้หูรูดทวารหนักและหูรูดท่อปัสสาวะอ่อนแอลง และเพิ่มความเสี่ยงต่อภาวะกลั้นไม่ได้ทั้งปัสสาวะและอุจจาระ ดังนั้น การรักษาอาการท้องผูกจึงช่วยปกป้องความสามารถในการกลั้นขับถ่ายด้วยเช่นกัน

ดูแผ่นภาพกายวิภาคศาสตร์ →

ข้อมูลเพิ่มเติม

การบีบตัวของลำไส้ที่ช้าลง ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมในชีวิตประจำวัน

คำจำกัดความ

อาการท้องผูกเรื้อรัง หมายถึง การขับถ่ายที่ห่างเกินไป อุจจาระแข็งหรือถ่ายออกได้ยาก ร่วมกับมีอาการท้องอืดและรู้สึกถ่ายไม่สุด ซึ่งเป็นติดต่อกันนานหลายสัปดาห์

สาเหตุ

การบีบตัวของลำไส้ที่ช้าลง การดื่มน้ำและรับประทานใยอาหารน้อยเกินไป การขาดการออกกำลังกาย ยาบางชนิด (โดยเฉพาะยาแก้ปวดกลุ่มโอปิออยด์) หรือภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานต่ำ

การวินิจฉัย

การพูดคุยปรึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมการรับประทานอาหาร การดื่มน้ำ และการใช้ยา
การตรวจเลือด (การทำงานของไทรอยด์) และในบางกรณีอาจมีการตรวจวัดระยะเวลาการเคลื่อนผ่านของกากอาหารในลำไส้
การส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่หากมีสัญญาณเตือนอันตราย

การรักษา

การดื่มน้ำให้เพียงพอ การเพิ่มใยอาหาร และการขยับร่างกายทุกวันถือเป็นพื้นฐานสำคัญ ยาระบายกลุ่มออสโมติกสามารถช่วยได้ ส่วนยาระบายกลุ่มกระตุ้นลำไส้ควรใช้เป็นครั้งคราวเท่านั้น แพทย์จะตรวจหาสาเหตุและทำการรักษาหากพบสาเหตุที่แน่ชัด

คำแนะนำจาก Nateen

อาการท้องผูกรุนแรงจะไปกดทับกระเพาะปัสสาวะและอาจทำให้เกิดปัสสาวะเล็ดได้ โดยเฉพาะเวลาออกแรง แผ่นซึมซับปัสสาวะเล็ดหรือกางเกงซึมซับ Flexi จะช่วยรองรับการรั่วซึมเหล่านี้ในระหว่างที่ระบบขับถ่ายกำลังปรับตัวเข้าสู่ภาวะปกติ

เนื้อหาเพื่อการศึกษาที่เขียนขึ้นสำหรับครอบครัวและผู้ดูแล เนื้อหานี้ไม่สามารถทดแทนการปรึกษาแพทย์ได้: แพทย์ พยาบาลเฉพาะทางด้านการควบคุมการขับถ่าย หรือนักกายภาพบำบัด จะเป็นผู้วินิจฉัยและเลือกวิธีการรักษาที่เหมาะสม